Over ’t Olsenaarke

Hoe het begon

’t Olsenaarke is niet de eerste toneelvereniging in Olsene. Nog weinigen zullen van het vroegere bestaan afweten – het dateert dan ook van enkele generaties terug – maar in 1919 werd de vereniging ‘Kunst en Vreugd’ gesticht. Maar die was vooral bekend voor zijn operettes. ‘Kunst en Vreugd’ bracht voor het laatst een stuk ten tonele in 1964: ‘De Wonderdoktoor’. En toen werd het, op gebied van toneel althans, redelijk stil in Olsene. De tijd tussen 1964 en 1981 werd af en toe opgevuld door voorstellingen van andere verenigingen die op uitnodiging van Olsense verenigingen kwamen spelen.

Maar enkele toneelliefhebbers geloofden steevast in een comeback. Onder het motto “Het doel is amusement te brengen door eigen mensen, voor eigen mensen tot het plezier van onszelf en van de bevolking van Olsene, maar toch met een totale inzet om alles zo goed mogelijk te laten verlopen. Wij spelen dus volkstoneel” (citaat uit de oprichtingsstatuten) richtten een aantal moedige Olsenaars, m.n. Christine Van Der Steene, Sylva De Blanc, Marianne De Smet, Adriaan Baudoncq, Etienne Penny en Daniël Van Quickelberghe, Toneelkring ‘t Olsenaarke op. De eerste voorstelling was het stuk ‘Met of zonder sleep’ van Zultenaar Georges Gilbert. Tot 1986 werd gespeeld in het jeugdheem in de Centrumstraat. Daarna, en tot op heden, is het Ontmoetingscentrum in de Kerkstraat 36 te Olsene de plaats van afspraak.

Er is in de loop der jaren veel veranderd. Maar het wil daarom niet zeggen dat het levensmotto niet meer weerhouden wordt: amusement brengen. Wij doen er dan ook alles aan om ieder jaar opnieuw iets te creëren waarmee we de mensen van Olsene, maar ook van daarbuiten, kunnen amuseren. Al het gepieker en gezeur van het werk of de dagelijkse sleur eventjes achterwege laten, en genieten van een avondje ongedwongen plezier.

Volg ons verhaal op sociale media:

• Facebook
• YouTube
• Instagram

---

Toelichting logo ’t Olsenaarke

Ter gelegenheid van ons 45 jarig bestaan in 2026 werd een nieuw logo voor onze toneelvereniging ontworpen, met dank aan Stefaan Gevaert van destijlvanthuis in Zulte . In het nieuw logo werd de omgordende cirkel behouden, als verwijzing naar de ‘O’ van onze naam, Olsenaarke. In deze cirkel werd een stilistische zwaan uitgewerkt, samen met een masker.

Merkwaardig wistjedatje:
De familie Lanchals was eigenlijk afkomstig uit Brugge. Vader Pieter Lanchals I werd er in 1440 geboren als telg van een schrijnwerkersgezin. Hij werd een vertrouweling van Keizer Maximilaan van Oostenrijk en bracht het tot raadgever aan het hof. Hij bleef niet alleen ambtenaar maar begon zich stilaan ook te mengen in het politieke leven. Later werd hij ook, na z’n huwelijk met Katarina van Poeke, heer van Poeke en burgemeester van het Brugse Vrije. Toen het Brugse volk echter in opstand kwam tegen Keizer Maximiliaan, koos vader Pieter Lanchals I onvoorwaardelijk de zijde van de keizer. In 1483 werd hij daarom door Maximiliaan tot ridder geslagen. Geïnspireerd door zijn naam koos Pieter Lanchals I een zwaan als symbool voor het wapenschild van de familie Lanchals. Maar de Bruggelingen pikten dit niet. Maximiliaan werd gevangen genomen, en Lanchals werd gefolterd en onthoofd. Z’n hoofd werd op een piek op de Gentpoort geplaatst. In de negentiende eeuw ontstond de legende dat Maximiliaan, eenmaal terug vrijgelaten en opnieuw aan de macht, de Bruggelingen verplicht had ten eeuwigen dage 52 “langhalzen” of zwanen op de reien te onderhouden. Dit verhaal berustte echter op geen enkele archiefbron. Brugge hield immers al lang vóór de periode van de laat-vijftiende-eeuwse onlusten, zwanen op de reien. Het ging om een recht dat begin 15de eeuw door de stad was afgekocht van de graaf van Vlaanderen. De eerste vermelding dateert van 1403. De legende is omstreeks 1900 ontstaan.

---